Stel ik ben moeder van één of meer kindjes, wat zou ik daar dan fijn en waardevol aan vinden? Liefde voelen, krijgen en geven staat denk ik wel op nummer één. Dat liefdesgevoel lijkt me heel speciaal en met niets te vergelijken. Ook de puurheid, blijdschap en trots die een kind met zicht meebrengt, lijkt mij het leven mooier maken. Ik zie het ouderschap ook als een stuk zingeving in mijn leven en leven voor iets groters dan mezelf. Het lijkt me fantastisch om de groei en ontwikkeling te mogen meemaken en ondersteunen. Verder is het fijn om mijn zorginstinct te kunnen inzetten. Het lijkt me verder heel bijzonder om een stukje van mijn genen door te geven in een ander wezentje en daarna mijn kennis. Dit zijn de eerste dingen die bij mij te binnen schieten, maar ik mis er vast nog een paar.
Meer zorgen, meer prikkels, meer hormonen
Ik kijk niet alleen rooskleurig naar het ouderschap. Zo zal ik het lastig vinden om minder tijd voor mezelf te hebben; voor zelfzorg en hobby’s bijvoorbeeld. Een kind geeft ook meer prikkels (speelgoed, huilen, …) en dat zal me vaker in overprikkelde toestand brengen. Ook vraagt een kind dingen van mij als ouder, die ik niet per se in grote mate bezit. Denk aan flexibel moeten zijn en omgaan met onvoorspelbaarheid. Al doende zal ik daar mijn weg in moeten vinden, maar dat zal hoe dan ook energie kosten. Ik zal hoogstwaarschijnlijk ook last krijgen van faalangst en overbezorgdheid over de gezondheid en ontwikkeling van het kind. Ook daar zal ik mijn weg in vinden, maar angst is wel een aandachtspunt bij mij, zeker in nieuwe situaties. De vele extra sociale situaties die een kind met zich meebrengt, zullen vermoeiend voor me zijn. En eerlijk gezegd zal ik heel erg moeten wennen aan een veranderend lichaam door de zwangerschap (uitdaging voor mijn zelfbeeld). Qua hormonen en overbelasting samen, komt daar nog de angst bij voor een depressie, omdat ik die kwetsbaarheid heb. Dit zijn toch best wat bezwaren tegen het ouderschap in mijn geval.
Gevoel en verstand
Uiteindelijk is de beslissing om een ouder te worden natuurlijk geen simpele optelsom van rationele voors en tegens, maar ik vind het wel belangrijk om er aandacht voor te hebben. Stilstaan bij de voors is mooi en kan motiverend werken, zeker voor de pessimisten onder ons (guilty). Stilstaan bij de tegens is voor mij belangrijk, omdat ik er beter actief mee aan de slag kan, zodat er mijn hoofd geen negatieve spiraal ontstaat. De lastige kanten mogen uiten en zoeken naar oplossingen en steun werkt dan beter. Alle gedachten mogen er zijn, net als alle gevoelens en emoties.
Reflectievraag 1
Wat zie jij als mooie kanten van een ouder zijn? Of je nu spreekt uit ervaring of er bij voorbaat over nadenkt.
Reflectievraag 2
Wat zie jij als lastige of mindere kanten van een ouder zijn?
Reflectievraag 3
Wat zou jou kunnen helpen bij de hiervoor benoemde lastige of mindere kanten?
Ontdek meer van Kinderwens reflectie
Abonneer je om de nieuwste berichten naar je e-mail te laten verzenden.
