Verschillende kinderwens-fases

Als klein meisje was ik al een mini moedertje. Alle vrouwen waren moeder, toch? Het liefst speelde ik met poppen, die ik heel liefdevol verzorgde. Daarnaast moederde ik graag over mensen; jong en oud, gezinsleden of niet. De moederrol paste gewoon bij mijn zachtaardige en zorgzame karakter. Met het kerstspel wilde ik Maria zijn, want die rol voelde vertrouwd. Als ik vader en moedertje speelde, was ik meestal het moedertje. Later zou ik zelf vier kinderen nemen.

Je bent mijn moeder niet

Mijn jongere zusje vroeger

Die zachte fase ging over in mijn pubertijd, toen ik depressief was. Er was geen haar meer op mijn hoofd die ooit een kind op de wereld wilde zetten, want dat voelde als zinloos. Wat deed ik een kind bovendien wel niet aan met mij als moeder?! Die zwarte gedachten en gevoelens zijn gelukkig weggegaan.

Alhoewel klinische depressies tot het verleden behoren, heb ik nog steeds sombere periodes. Daarnaast heb ik psychische klachten met als kern angst en dwang. Die hinderen me; al helemaal bij grote levensveranderingen. Zeker in combinatie met mijn autistische brein is dit een cocktail die mijn doen en laten behoorlijk beïnvloedt. Dus de laatste jaren denk en voel ik veel over wie ik ben, wat ik wil en wat ik nodig heb; als ik een kindje ga krijgen. En als ik geen kindje ga krijgen..

Er komt zoveel bij kijken

Los van mij als persoon en hoe mijn brein functioneert, spelen omstandigheden ook een rol bij een kinderwens. Is mijn woning wel geschikt? Hoe gaat dat zonder auto? Vind ik ooit nog die leuke lieve man die naast mijn partner ook papa wil zijn van ons kindje? Gaat het biologisch nog wel lukken aangezien ik over een paar maanden al 38 word? Zo stel ik mezelf nog 100 vragen en ik zal er later verder over bloggen.

Met momenten heb ik de kinderwens afgesloten. Ten minste, niet de wens zelf, maar het vervullen ervan. Het voelde als niet realistisch en onhaalbaar voor mij en daar heb ik veel tranen om gelaten. Ik zag het dan gewoon niet meer gebeuren..

Op dit moment is het voor mij oké om het open te laten. Het is onzeker, maar deze mindset is voor dit moment het beste voor mij en mijn mentale gezondheid. Misschien komt er nog een man en daarna misschien een kindje. Ik heb er ook over nagedacht of ik alleen een kindje wil opvoeden, maar op dit moment is het antwoord daarop ‘nee’. Ondertussen geniet ik van mijn hondje, mijn nichtje, mijn neefjes en mijn pleegkittens.

Aan de slag

Reminder

Wat belangrijk is, is dat alle gedachten en gevoelens er mogen zijn rondom een kinderwens. Het mag veranderen en een proces zijn. Dat is menselijk. Soms wil je zeker weten een kind (100%!) en soms wil je het absoluut niet (no way). Twijfelen mag en beren op de weg zien ook. Iedere situatie is anders, want iedereen is nu eenmaal anders.

Reflectievraag

Hoe zit het met jou op dit moment aangaande een kinderwens? Heb je ook andere wensen gehad in het verleden? Denk hierover na, schrijf het op en/of bespreek het met iemand. Hieronder reageren mag ook, als je er openlijk over wil delen.

Bekijk

Bekijk de documentaire ‘Heb je geen kinderen?‘ van Liesbeth Rasker over hoe de maatschappij vrouwen graag in de moederrol ziet.